Monday, 7 July 2014


വിശപ്പിന്റെ തന്തക്കു വിളി...


യുവ തലമുറ വിശപ്പിന്റെ വില അറിയുന്നില്ല എന്നൊക്കെ മുറവിളി കൂട്ടുന്നവരുണ്ട്...ദാ പിടിച്ചോ ഒരു വിശപ്പിന്റെ കഥ..ഇത് രണ്ടായിരത്തിയെട്ടിലെ കഥയാണ്...ഈ "കെഥ" നടക്കുന്നത് കൊച്ചിയിലോ കൊടംബാക്കത്തോ അല്ല നമ്മുടെ സ്വന്തം റേപ്പ് കാപിറ്റൽ ഓഫ് ഇന്ത്യ ആയ ഡൽഹിയിലാണ് (അന്ന് ഉത്തർപ്രദേശ്‌ അത്രക്ക് ഉദ്ധരിച്ച്ചിട്ടില്ല)..
ഏതോ സെന്റി കഥയാണെന്ന് ധരിച്ചെങ്കിൽ നിങ്ങള്ക്ക് തെറ്റി..ഇതൊരു Empowerment 'ന്റെ കഥയാണ്..
ഞാനും എന്റെ മൂവർ സംഘവും ഡൽഹിയിൽ ഡിഗ്രിക്ക് പഠിക്കുന്നു...ഗാന്ധി ആശ്രമത്തിലാണ് താമസം..കുറ്റം പറയരുതല്ലോ അങ്ങ് വല്ലാത്ത ലളിത ജീവിതമാണ്..കറണ്ടും വെള്ളവുമൊന്നും കാര്യമായി കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് നമ്മൾ പൈപ്പിൽ പോയി പിടിച്ചു കൊണ്ട് വന്നൊക്കെ കുളിക്കുകയും നനക്കുകയും ചെയ്യും..ആഹാരംന്നു പറഞ്ഞാലോ..മെസ്സ് ചേച്ചിമാർ പാത്രമങ്ങോട്ടു തുറക്കുമ്പോ എന്റെ സാറേ, പിന്നെ ചുറ്റുമുള്ളതൊന്നും കാണാൻ പറ്റൂല്ല..മണമടിക്കുമ്പോ തന്നെ തല കറങ്ങും..(ന്റെ റോസമ്മാന്ടി ക്ഷമിക്കണേ...നിങ്ങളൊരു ഹോസ്റ്റൽ വാർഡൻ ആവേണ്ട ആളേ ആയിരുന്നില്ല..നമ്മടെ കഥകൾ പിന്നീട് എഴുതുന്നതായിരിക്കും..)
അങ്ങനൊരു രാത്രി പതിവ് പോലെ ഞങ്ങൾ കാര്യായിട്ടൊന്നു കഴിക്കാതെ ഒരു കൂട്ടാളീടെ മുറിയിൽ കൂടി.. ഓൾടെ വിളിപ്പേര് കഷ്ടമൂർതീന്നാ.. ദീപുമോനും Mrs.സൂര്യയുമൊക്കെ ഉണ്ട് (ഒക്കെ വിളിപ്പേരാണെ). സ്ഥിരം പരിപാടി സിനിമാ കഥ, ഗോസ്സിപ്പ്,ഡാൻസ്, അഭിനയം അങ്ങനെ രാത്രി കടന്നു പോകുന്നു..(പറയാൻ വിട്ടുപോയി..ഞങ്ങള് വല്യ സംഭവങ്ങളായിരുന്നു കേട്ടോ..)..ഏകദേശം ഒരു രണ്ടു മണിയായി കാണും...നല്ല വിശപ്പ്‌..കൊടല് 'കുച്ച് കുച്ച് ഹോതാ ഹൈ'ന്നും പറഞ്ഞു ഡിസ്കോ കളിക്കാൻ തുടങ്ങി..പയ്യെ ഈ പ്രതിഭാസം എല്ലാവരിലേക്കും പടര്ന്നു..ഇതൊരു രോഗമാണോ ഡോക്ടർ??
ആരുടെ കയ്യിലും ബേക്കറി ഐറ്റെംസൊ സ്നാക്ക്സോ ഇല്ല..പാതിരാത്രി കഴിഞ്ഞു...നാളെ വരെ സഹിക്കാൻ കഴിയില്ല..എന്താണൊരു വഴി...വെള്ളം കുടിച്ചു വിശപ്പടക്കാൻ മെസ്സിന് മുന്പിലെ വാട്ടർ കൂളറിന്റെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോഴാണ് അതുവരെ ചതുർതിയായിരുന്ന മെസ്സ് ഡോർ നല്ല റംസാൻ നിലാവ് പോലെ ഞങ്ങളെ നോക്കി നില്ക്കുന്നത്..കുബുദ്ധി എന്റെ തലയിലാണ് ആദ്യം ഉദിച്ചത്..മോഷണം!!!വിധിയുടെ വികൃതി പോലെ അണ്ണാക്കിലോട്ടു കുത്തികേറ്റി തന്നാലും തിന്നാത്ത സാധനങ്ങൾ കട്ട് തിന്നേണ്ടി വരുന്ന അസുലഭ അവസരം.. മൂന്നു പേര് സജീവ മോഷണം ഒരാള് കാവൽ...അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേർ മേശയിൽ കയറി മുകളിലൂടെ അകത്ത് കയ്യിട്ട് വാതിൽ തുറന്നു...ശബ്ദമൊന്നും കേൾപ്പിക്കാതെ ഞങ്ങൾ പതുങ്ങി പതുങ്ങി അകത്ത് കടന്നു...ശ് മിണ്ടരുത്...അകത്ത്‌ കനത്ത ഇരുട്ട്...സോറി അന്ധഗാരം.. പുറത്ത് നായകൾ ഓലിയിടുന്ന കേൾക്കാം.. (ഞാൻ കേട്ടോന്നു ചോദിച്ചാ.. ഇല്ല..എങ്കിലും പൊതുവെ ഇങ്ങനത്തെ സീനുകളിൽ നായകൾ ഓലിയിടാറുണ്ട്)..Mrs .സൂര്യ(ജ്യോതികയല്ല എങ്കിലും ശരിക്കും ജ്യോതികയാവേണ്ടിയിരുന്നവൾ) ഒടുവിൽ ആ വലിയ പാത്രത്തിന്റെ അടപ്പ് കണ്ടു..സ്വാസമാടക്കിപിടിച്ച്ഞങ്ങൾ ആ മൂടി തുറന്നു..ഒരു ഗ്യാസ് കുറ്റി..വാട്ട്??? മെസ്സ് ചേച്ചിമാർ ആ പാത്രം ഗ്യാസ് കുട്ടിക്ക് ഒരു തലപ്പാവെന്ന പോലെ വെച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു...ഒടുവിൽ അലമാര കുത്തി തുറന്നു..(സംശയിക്കണ്ട..അത് പൂട്ടിയിട്ടില്ലായിരുന്നു...എങ്കിലും പറയുമ്പോ ഒരു ദം വേണ്ടേ??) അകത്തു നിന്ന് നാലുമണി ചായയുടെ ബിസ്കറ്റുകൾ കട്ടെടുത്തു..ഈ സമയമത്രയും ദീപുമോൻ പുറത്തു കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു... തനിക്കു സംഭവിക്കാൻ പോകുന്നതോന്നുമറിയാതെ... (തുടരും...)

തുടരുന്നു...യോമ്പീന്നോ കൊമ്പീന്നോ എങ്ങാണ്ടു പേരുള്ളൊരു പെണ്ണ് കാമുകനോട് ഫോണിൽ സ്രിങ്ങരിച്ചു കൊണ്ട് വെള്ളമെടുക്കാൻ വരികയായിരുന്നു..ദീപുമോൻ അവളെ നോക്കി ദയനീയമായി പുഞ്ചിരിച്ചു..അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും തൊണ്ടിയുമായി പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ ഞങ്ങൾ അകത്ത്‌ സ്റ്റാച്യു ആയി..ആ പുന്നാര ഡോട്ടർ ഏകദേശം അര മണിക്കൂർ അവിടെ നിന്ന് സംസാരിച്ചു...ഉറക്കം വന്നത് കൊണ്ടോ അതോ കാമുകന്റെ ബാലന്സ് കമ്മിയായത്‌ കൊണ്ടോ പിന്നെ പോയി.. സ്റാച്യുക്കൾക്ക് ജീവൻ വെച്ചു..തിരികെയിറങ്ങി റൂമിലേക്ക്‌ ഒറ്റയോട്ടം...കതകടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു തൊണ്ടി മുതൽ പങ്കു വെച്ചു..വയർ ആനന്ദ സൂചകമായി ഏമ്പക്കം വിട്ടു...കട്ട് തിന്നുന്നതിന്റെ സുഖം മാത്രമല്ല ഡിഗ്രി പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഒരു ബാക്കപ്പ് ജൊലിയുമായല്ലൊ എന്ന ആശ്വാസത്തോടെ ഞങ്ങൾ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു...ഏറ്റവും മനോഹരമായ രാത്രി.."അധ്വാനിച്" ഉണ്ടതിന്റെ സുഖം...ദാദാണ്!! ഈ കാരണവന്മാരോക്കെ കിടിലംസ് ആണല്ലേ..അവരുടെ ബനാന ടോക്ക്സ് എത്ര സത്യമാ..

ഇനി പറയുന്നത് നിങ്ങള് വിശ്വസിച്ചാലും ഇല്ലേലും സത്യം തന്നെയാണ്..
രാവിലെ ഞങ്ങളുണർന്നത്‌ കഷ്ടമൂര്ത്തിയുടെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നുള്ള നിലവിളി (സോറി രോദനം) കേട്ടാണ്.."അയ്യോ എന്നെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലെ...ഞാൻ കട്ടിട്ടില്ല.."

4 comments: